Ratatouille met zoete aardappel

Eifeltoren.jpeg

Het is zomer, en zomer betekent voor vele Nederlanders kamperen in Frankrijk. Ik hou van Frankrijk. De kleur van de goudgele zon op de velden, de zangerige taal, de geur van verse baguettes in de ochtend. Frankrijk is zo divers; het heeft zee, sneeuw, velden, bergen, stranden, grotten, havens, rivieren, kastelen, pittoreske dorpen en natuurlijk het glorieuze Parijs. Ik heb als kind, net als vele anderen, zomers doorgebracht op campings in zo’n beetje alle streken van Frankrijk. Ik heb nog levendige herinneringen van hoe mijn ouders me ’s ochtends vroeg, als het buiten nog koel was, meenamen naar de kleine bakkerij om stokbrood en croissants te kopen. Ik kan me herinneren hoe heerlijk ik het vond om mijn neus in de papieren zak te stoppen en de geur van versgebakken brood op te snuiven terwijl we samen terugliepen naar de caravan.

Stiekem droom ik nog wel eens van zo’n pittoresk huisje in de Provence, waar ik een eigen moestuin heb vol rijpe tomaten. Zo’n knus huisje waar de muren begroeid zijn met bloeiende klimplanten en de ramen versierd zijn met plantenbakken vol kleurige bloemen.

DSC_0011.JPG

Helaas houdt Frankrijk niet zozeer van mij. Het begrip veganist is daar nog vrij onbekend en staat volgens mij gelijk aan sektelid. Toen ik afgelopen maart een vriendin bezocht die bij het meer van Annecy woont, keken alle mensen me aan alsof ik een tik van de molen had gehad. Dat ging ongeveer zo.

In een kleine bakkerij die claimt aan dieetwensen te kunnen voldoen:

Vriendin die veel beter Frans spreekt dan ik: “Hebben jullie ook iets zonder melk…”

Winkelier: “Jazeker, deze” hij wijst een sectie macarons aan, “zijn allemaal lactosevrij.”

Vriendin: “En zonder ei…”

Winkelier: “Oe, dat wordt lastiger. Maar ik heb wel deze.”

Vriendin: “En zonder honing?”

Winkelier: “Zonder honing? Waarom zou je dat jezelf aandoen? Dat is gestoord. Au revoir!” Hij loopt vervolgens weg en laat ons alleen achter in de winkel.

Dit is echt gebeurd. Ondanks dat hij de meest extreme reactie was op mijn “extreme” dieetwensen, was het wel tekenend voor hoe Franse mensen over veganisten denken. Wees voorbereid.

DSC_0010.JPG

Ondanks deze anti-veganistische attitude heeft Frankrijk wel een aantal verborgen veganistische schatten in hun keuken. Neem nou ratatouille. J’aime ça. Een heerlijke groentestoof van zomergroenten in een kruidige tomatensaus. Het werkt met een goed stuk stokbrood, met couscous, met pasta, met rijst… eigenlijk met alles. Deze is met een combi van gewone en zoete aardappels, om het wat steviger te maken.

Ratatouille met zoete aardappel

2 sterren= enige handigheid vereist

Ingrediënten voor 4 personenDSC_0189 (2)

Olijfolie

2 uien

3 tenen knoflook

1 aubergine

1 courgette

2 rode paprika’s

1 aardappel

½ zoete aardappel

2 blikken tomatenblokjes of 6 verse tomaten

100 milliliter rode wijn

2 eetlepels rode wijnazijn

1-2 theelepels Provençaalse kruiden

Een kneepje citroensap

Zout en peper

 

Bereiding

Snijd de groenten in grove blokjes. Verwarm de olijfolie in een pan en bak de ui en de knoflook tot ze zacht zijn. Voeg dan de aubergines toe en bak even mee. Voeg daarna de courgette, paprika en aardappels toe en bak ook die even mee. Draai het vuur laag en doe de wijn, het azijn en daarna ook de tomaten erbij. Kruid het met provençaalse kruiden, citroensap, peper en zout. Laat zachtjes stoven tot de groenten zacht zijn, dit duurt ongeveer 25 minuten.

Bon appétit!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s