Omgaan met pijn

SAM_2325

Het is voor mij nu een moeilijke tijd: ik heb na bijna vijf jaar besloten om niet meer verder te gaan met mijn vriend. En dat ook nog rond de feestdagen; ik weet het wel te timen.

Het is een beslissing waar ik achter sta, maar die wel ontzettend moeilijk en pijnlijk voor me was om te nemen. Het is niet makkelijk om afscheid te nemen van iemand met wie je zo veel gedeeld hebt, en die zo lang zo belangrijk voor je is geweest.

Daarom wil ik graag schrijven over pijn, en hoe ik daarmee om tracht te gaan. Pijn kan veel verschillende vormen aannemen: mentaal, lichamelijk, emotioneel, of misschien allemaal tegelijk. Mijn ervaring is dat verschillende soorten pijn sterk met elkaar verbonden zijn en elkaar ook aanwakkeren. Zo voelde ik de emotionele pijn van het loslaten ook fysiek: als verkrampingen van mijn maag en onderbuik en als rillingen die door mijn hele lichaam gingen. Dit is voor iedereen anders, want ieder lichaam reageert weer net even anders op stress en pijn. Het eerste dat ik voor mezelf besloot, is dat hoe pijnlijk het ook was, ik de pijn wilde toestaan.

Pijn doorvoelen

Je kan pijn wegstoppen, maar het nare van pijn is dat hij opnieuw en opnieuw terugkomt totdat je hem toelaat. Ik zie de enige manier om voorbij de pijn te gaan dan ook om er doorheen te gaan. Dat is pijnlijk, rot, moeilijk en zwaar. En nodig.

Dit is niet voor iedereen even makkelijk. Zeker als je gewend bent om pijn te onderdrukken, kan het lijken alsof je geen pijn ervaart. Veel mensen hebben bepaald gedrag aangeleerd om hun pijn weg te drukken. Misschien ben jij wel zo iemand. Misschien grijp je naar alcohol of andere middelen, misschien ga je nog harder werken, misschien denk je dat dingen voor jezelf kopen je pijn verlicht, of misschien verlies je jezelf in een computerspel. Het kan ook zijn dat je je agenda helemaal vol plant met activiteiten, of je emoties weg probeert te eten. Hoe dan ook, het komt er allemaal op neer dat dit manieren zijn om de pijn niet te hoeven voelen. Maar pijn laat zich niet zo makkelijk onder water duwen. Op een bepaald moment komt hij toch bovendrijven. En ja, soms is pijn even heel onhandig. Als je moet werken bijvoorbeeld, of als je in een openbare ruimte bent. Heel even onderdrukken is dan niet erg. Als er maar genoeg andere momenten zijn waarop je het wel toelaat.

Hoe doe je dat dan, dat toelaten? Voor sommige mensen helpt het om er met vertrouwde anderen over te praten. Ook kan het helpen om even niets te doen. Om te gaan zitten en op te merken wat er is: lichamelijke sensaties, emoties, gedachten, gedragsneigingen. Mediteren kan daarbij helpen. Wellicht werkt dit niet, en ga je liever een stuk wandelen om de pijn toe te kunnen laten. Weet in ieder geval dat alles wat je voelt oké is, er mag zijn en ook wel weer over zal gaan. Probeer wat er is te observeren en te benoemen, zonder op te gaan in je hersenspinsels. Dit vergt wat oefening, maar het helpt enorm.

Zoek een veilige omgeving op

Een veilige omgeving is een plek waar je voelt dat je jezelf kan zijn. Wat een veilige plek is, is voor iedereen anders. Voor mij zijn het plaatsen waar ik helemaal mezelf kan zijn en waar het oké is als het even niet zo goed met me gaat. Het helpt mij ook om ervoor te zorgen dat ik me gekoesterd voel: een kopje thee, een warm bad, een goed boek en een vertrouwde film die dingen helpen allemaal om me even wat minder ellendig te voelen.

Vraag hulp

Persoonlijk vind ik niets zo troostend als een paar lieve woorden en een warme knuffel. Ik heb me beseft dat anderen graag willen helpen, maar dat je het wel aan moet geven als je hulp nodig hebt. Ik probeer eerlijk te zijn over hoe ik me voel, of ik nu metersdiep in de put zit of het idee heb dat ik op wolken dans. Zo weten de mensen in mijn netwerk wanneer ik ze nodig heb, en ik hoop dat ze daardoor ook sneller hulp aan mij vragen. Win-win, toch?

Pijn heeft tijd nodig

Heel erg cliché, maar ook heel erg waar: tijd heelt alle wonden. Je kan er op vertrouwen dat de pijn uiteindelijk minder zal worden. Ben niet streng tegen jezelf als je het lang vindt duren: het mag er even zijn. Het mooie van pijn is dat je je achteraf nooit meer levendig kunt herinneren hoe pijnlijk iets was. We zijn als mensen geprogrammeerd om pijn te vergeten. Wat is het menselijk brein toch mooi, vind je niet?

Ik wens iedereen een goed en liefdevol 2018!

 

 

 

 

6 comments

  1. Mooi artikel! Wat ik zelf ook altijd een goede tip vond is als je de emotie ervaart hem even benoemen voor jezelf. Als je er even stil bij staat is het makkelijker het de ruimte te geven als je van jezelf geneigd bent alles weg te stoppen.
    Ultimate pro-tip: Disney films en een dekentje. #comfortfilms #vergeetdetheeniet #enbananenchips #kussenfortenpyjamanauwelijksoptioneel

    Liked by 1 persoon

  2. Veel sterkte, meis. Ik weet hoe je je voelt en het is nu superk#t, maar je leert ook weer veel van zo’n diep dal. Cliché, maar daarom niet minder waar. En tijd heelt inderdaad alle wonden ❤

    Like

  3. Het menselijk brein zit zo perfect in elkaar, dat het de pijnlijke momenten nare herinneringen en ziektes na verloop van tijd een zacht randje geeft, en de mooie en dierbare herinneringen een gouden, is dat niet ongelofelijk ? De allerbeste wensen voor nu en in de toekomst

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s