Solitude on Sunday

IMG_20180603_135155

Eenzaamheid en Solitude

Deze week las ik in de Flow een artikel over eenzaamheid. Er werd een onderscheid gemaakt tussen eenzaamheid en solitude, het Engelse woord voor “positieve afzondering, waarbij je het juist fijn vindt om alleen te zijn”, zoals het Caroline Buijs het in het artikel definieerde. Dat vond ik inspirerend. Sinds ik weer single ben krijg ik namelijk vaak met het alleen-zijn te maken, en ook eenzaamheid is me niet vreemd. Vooral de eerste paar maanden was ik doodsbang voor die eenzaamheid: ik deed er alles aan om het niet te hoeven voelen. Ik omringde mezelf continue met mensen en nam geen moment rust, alles om maar niet met mezelf geconfronteerd te worden. Ik hoef je waarschijnlijk niet te vertellen hoe uitgeput ik daarvan raakte.

Ik was zo bang geweest voor die golf van eenzaamheid dat ik niet had durven zwemmen, maar eigenlijk kan ik prima zwemmen. Het is alleen even wennen als de stroming zo sterk is.

En ja, toen ik daarmee stopte overviel de eenzaamheid me. Ik voelde me erdoor overspoeld als een golf die me onder water duwde. Het lukte me met moeite om weer met mijn hoofd boven water te komen, zo overweldigd voelde ik me door dat allesomvattende lege gevoel. Maar toen ik weer boven kwam besefte ik me dat ik het kon dragen. Ik was zo bang geweest voor die golf dat ik niet had durven zwemmen, maar eigenlijk kan ik dus prima zwemmen. Het is alleen even wennen als de stroming zo sterk is.

Rupi Kaur2
Mooie woorden van Rupi Kaur (@rupikaur_ op Instagram)

Solitude on Sunday

Alleen zijn, of solitude, is naar mijn mening een kunst. Het artikel in de Flow deed me dat opnieuw beseffen. En sinds ik steeds meer alleen ben – en durf te zijn – merk ik dat ik het alleen zijn ook nodig heb. Ik leek wel vergeten te zijn hoeveel ik oplaad van alleen zijn, of zoals Caroline het beschrijft: “samen met jezelf zijn”. Ik vind het echter wel heel moeilijk, en voel me soms wat verloren en eenzaam in het proces. Toch wil ik meer solitude in mijn leven. Omdat het me rust brengt, en tijd voor reflectie. Ik wil weten wat het met me doet, wat ik ervan kan leren. En om dat te ontdekken, bedacht ik Solitude on Sunday. Heel simpel eigenlijk: ik neem een zondag (of elke andere dag eigenlijk) om helemaal alleen te zijn. Ik begon met een dag geen (bel)afspraken maken met vrienden en de tijd alleen doorbrengen. Dat ging goed. Gisteren besloot ik daarnaast de hele dag offline te zijn van sociale media, in mijn geval WhatsApp, Instagram, Facebook en Pinterest. Ik deel graag met jullie hoe ik dat vond.

Solitude, het Engelse woord voor “positieve afzondering, waarbij je het juist fijn vindt om alleen te zijn”.

Mijn zondag

Mijn dag begon al laat. Ik werd om half tien (!) pas wakker (doordeweeks sta ik om half zes op, dus dit was uitslapen big time). Toen ik mijn bed uit kwam was het eerste dat ik me afvroeg of ik nog appjes zou hebben. Die vlieger ging dus niet op. Na een paar momenten smachtend naar mijn telefoon te hebben gekeken, besloot ik om me aan mijn eigen afspraken te houden. Het zou me potverdorie toch moeten lukken om een dag offline te zijn. Kom op Natas, doe even normaal. Je bent niet verslaafd, toch? TOCH?

Toen dat moment voorbij was, viel alles eigenlijk reuze mee. Het lukte me om meer dan anders mindful te zijn tijdens mijn yoga practice en ik gooide er spontaan nog een meditatie achteraan. Het lukte me verbazingwekkend goed om te focussen. Zou er een verband zijn tussen offline zijn en focus?

Daarna at ik mijn ontbijt (natuurlijk nice cream, dat kan geen verrassing zijn), ook zonder mijn telefoon of computer daarbij te hebben. Ondanks dat mijn gedachten tijdens het eten regelmatig afdwaalden, genoot ik wel extra van mijn eten, aangezien ik niet continue afgeleid was. Ik weet ook wel dat het zo beter is, maar de verleiding om tijdens het eten nog iets anders erbij te doen is vaak te groot…

Afijn. Ik zal je een minuut-tot-minuut beschrijving van mijn dag besparen. Een aantal dingen die me opvielen waren de volgende:

Geen afleiding

Het was héérlijk om niet continue afgeleid te zijn door gebrom of gepiep van mijn smartphone. Het was eigenlijk nog fijner om niet met enige regelmaat te hoeven denken: “Zou ik nog berichtjes hebben?” Want op die momenten ben ik er altijd helemaal uit. Nu kon ik gewoon denken: ‘Nee, want mijn internet is niet aan. Ik zie het morgen wel.’ Wel heb ik een aantal keer er aan gedacht om een goede vriendin een berichtje te sturen of iets te delen over mijn dag. Maar ook die gedachten vervlogen binnen de kortste keren weer. Eigenlijk is al dat delen helemaal niet zo nodig voor mij.

Alleen zijn zonder continue van de ene naar de andere activiteit te gaan en zonder continue afgeleid te zijn.

Creativiteit

Wat ik het meest opvallend vond, is hoezeer ik tot mezelf kon komen. Het voelde echt alsof er door het rustige alleen zijn een motortje in mijn brein weer begon te lopen dat al een tijdje aan het verstoffen was. Ik herkende dat motortje als mijn creativiteit. Door alleen te zijn zonder continue van de ene naar de andere activiteit te gaan en zonder continue afgeleid te zijn, zat ik opeens bomvol creatieve energie. Ik weet niet hoe het kan, maar blijkbaar zijn dat voorwaarden voor mij om écht creatief te worden. Ik heb nu wel tien nieuwe ideeën voor deze blog, terwijl ik een tijd geleden volledig inspiratieloos was. Vooral het moment dat ik mezelf een momentje gunde om na het hardlopen op een verlaten strandje in de branding van de rivier te zitten (dat heet vast geen branding, maar jullie snappen wat ik bedoel), vloeide mijn creativiteit rijkelijk. Ik vind het een prachtige bevinding!

Rust

Nu ik meer alleen ben, snap ik niet hoe ik het eerst zonder deed. Solitude is voor mij echt een voorwaarde om weer goed op te laden. Ik weet ergens wel dat ik ik introvert ben, maar om echt te erkennen dat ik mijn alleen-tijd ook nodig heb voelde altijd wat asociaal. Alsof ik het niet leuk vond om met anderen samen te zijn. Of misschien vooral dat ik mezelf verkoos boven anderen. En dat is wellicht ook wel een beetje zo. Als ik niet goed voor mezelf zorg, hoe kan ik dan goed zorgen voor anderen? Ik schreef er al eerder over, maar werd er opnieuw mee geconfronteerd. Het alleen zijn bracht me zoveel ontspanning en hielp me zo goed op te laden, dat ik me voorgenomen heb om het vaker in te plannen, zo’n dag als zondag. Wel merkte ik, dat toen ik een uur of twee aan mijn presentatie ging werken voor mijn opleiding, mijn lijf meteen weer vol spanning zat. Het valt me nu pas op hoeveel dat blijkbaar met me doet en hoe lang het duurt om die spanning weer te laten gaan. En dan te bedenken dat ik normaal maar doe alsof ik die rust helemaal niet zo hard nodig heb. Wie hou ik voor de gek?

Ik ben genoeg

Eigenlijk is mijn eigen gezelschap al voldoende, heb ik gemerkt. Natuurlijk heb ik anderen nodig in mijn leven, geen discussie daarover mogelijk. Anderen zijn zonder twijfel een enorme verrijking van mijn leven. Maar ik heb ze niet op ieder moment van de dag nodig om gelukkig te zijn. De tijd die ik samen met mezelf besteed is voor mij namelijk even waardevol. Want alles wat ik nodig heb, kan ik ook aan mezelf geven. Liefde, zorg, troost… Anderen kunnen wat mij betreft die volwaardigheid nog aanvullen, maar hoeven niets op te vullen. En Rupi zegt het zo mooi:

Rupi Kaur1.jpg

Amen.

Er zijn nog zoveel meer dingen te beschrijven, maar ik wil het voor vandaag hierbij laten. Als jullie het leuk vinden, kan ik jullie op de hoogte houden van mijn komende Solitude on Sundays. Ik ben benieuwd wat jullie hierover denken. Als jullie het ook uitproberen, laat het me dan weten! Schrijf me een kaartje, of een e-mail. Want eh… instagrammen is een no-go, hè? 😉

Handtekening

4 comments

  1. Ik denk dat het verschil ‘m zit in ‘eenzaam zijn’ en ‘alleen zijn’, waarbij alleen zijn inderdaad gewoon prima in je uppie zijn is. Wat een goed idee van die Solitude Sunday. Ik denk dat dat heel eye-openend kan werken. Vind je het goed als ik daar ook over schrijf / het meeneem op mijn blog? Uiteraard met vermelding naar jouw artikeltje hier?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s